Archief Foto van de week


28/06/2006


Cuba, time is money?

04/07/2006


Proost op alle opgedane kennis en kunde...

11/07/2006

Menenpoort...
onuitwisbare getuigenis, als geronnen bloed
uit steen gebeiteld, ter ere van verloren heldenmoed.

18/07/2006

Picanol...
versteende geschiedenis met de grond gelijk gemaakt...


25/07/2006


Huwelijk...
twee geliefden op weg naar Ithaka...


21/08/2006

 
Verhuizen

We huizen in dozen,
wentelen ons in letters en woorden,
lang geleden zorgvuldig uitgekozen.
We mijmeren weg bij vergeelde brieven,
volgestouwde dozen,
van verloren gewaande lieven.
We nemen afscheid van zoveel dromen,
kijken nog heel even achterom,
laat morgen nu maar komen…


28/08/2006


Odile

Keukenprinces in wording!
De toekomst van 'De Zaligheid'


04/09/2006


Panische angst

Benieuwd of de eigenaar van de fiets z'n geliefde ook zo beveiligt...


11/09/2006


La fiesta...

Aan allen, dank voor uw sympathie!


18/09/2006


Aankomst...

Met behulp van het luchthavenpersoneel van Asuncion word ik op de juiste wielen gezet.


25/09/2006


El jardin botanico

Hopelijk is mijn fietsritme niet als die van deze fotogenieke schildpad...


02/10/2006


Pech onderweg...

Dankzij de opgedane vakkennis van niemand minder dan Luc Ostyn (fietsenhersteller uit Boezinge) is ook dit probleem al lang van de baan!


09/10/2006


Opstaan met mate...

Een theoretische les over het maken en drinken van mate als ontbijt!


16/10/2006


Vélomaker...

Neen, dit is niet Luc Ostyn, de vélomaker uit Boezinge, maar een Braziliaanse collega!


23/10/2006



Deze orchidee is slechts één van de zovele in het aards paradijs van de Bruggeling, Emmanuel Serruys.


30/10/2006



Zonsondergang in Porto Belo...


13/11/2006



Een kleine verhuizing...


20/11/2006



De boodschappenbrenger op zijn Uruguayaans...


27/11/2006



Slechts één van de zovele ´focas´ op Cabo Polonio...


04/12/2006



¨La Mano¨ op de Playa Brava, bij zonsopgang...


11/12/2006



Spelende kinderen in de kleurrijke wijk ´Barrio Reo´...


18/12/2006



Dansen op de golven van het verlangen,
het verlangen te minnen en bemind te worden...


25/12/2006



Het Recoletakerkhof in Buenos Aires,
een begrip sinds decennia...


01/01/2007



De 'dwaze moeders' op la Plaza de Mayo,
na bijna dertig jaar nog steeds het symbool
van burgerverzet tegen de schendingen
van mensenrechten en de militaire dictatuur...


08/01/2007

tr>

'El Congreso Nacional',
spiegelend in de getinte ruiten
van hypermoderne kantoorgebouwen...


15/01/2007



Drie eierdopjes op een rij,
weerspiegelend in de morgendauw
en geflankeerd door de eeuwige sneeuw...


22/01/2007



Een momentopname op de terugweg van de vulkaan Lanín...


29/01/2007



Die Argentijnen denken zeker dat ik Eddy Merckx ben...


05/02/2007



Ruta 40 (hier nog geasfalteerd): blik op oneindig, verstand op nul...


12/02/2007



La Cueva de los Manos: prehistorische handen, een blauwdruk van een ver bestaan...


19/02/2007



Op weg naar Punta Arenas... Moet er nog wind zijn?


26/02/2007



Het einde van de wereld, eindelijk...


14/03/2007



Jullie maakten mijn droom voor een stukje waar!! BEDANKT!


21/03/2007



Een momentopname van een onwaarschijnlijke ontdekkingstocht doorheen Antarctica...


28/03/2007



Een sneeuwwit tapijt als ontbijt op mijn trektocht doorheen Isla Navarino,
het meest zuidelijke eiland van de wereld...


04/04/2007



Studentenprotest in Santiago.
Negentwintig maart, 'de dag van de jonge strijder'...
De terreur in het Pinochet-tijdperk is nog lang niet vergeten.


11/04/2007



Ontmoeting van twee West-Vlaamse missionarissen,
Antoon Ghyselen en Geert Vandewalle.
Antoon, familie van Lies Schotte en ooit nog klasgenoot van mijn vader.
De wereld is klein, zeer klein, ook in Chili.

18/04/2007



Varend tussen Puerto Montt en Puerto Natales.
Duizendvijfhonderd kilometer tussen groene eilandjes,
besneeuwde bergtoppen en grillige rotsformaties...

25/04/2007



Stappend doorheen 'Torres del Paine',
met ons huis op onze rug,
doorheen weer en wind,
door berg en dal,
op zoek naar oases van rust...


02/05/2007



Moai´s, versteende reuzen op Paaseiland,
silhouetten van raadselachtige bewakers,
tegen een achtergrond van dreigende onweerswolken...


09/05/2007



Het wijnbedrijf 'Universal Wine' uit Beernem gaf me de kans
om incognito binnen te dringen in het peperdure 'San Cristobal Hotel',
maar nam me evenzo op sleeptouw naar een hoogst merkwaardige bodega!
Het zwerversbestaan leek twee dagen lang verder weg dan ooit...


16/05/2007



De oversteek over de Andes:
29 haarspeldbochten en 2000 m hoogteverschil in 60 km.
Een wriemelende, immense knikkerbaan ...


24/05/2007



El Difunta Correa:
van volkslegende tot bedevaartsoord...


31/05/2007



Het Nationaal Park Ischigualasto:
een tijdloos landschap in een haast onwerkelijke maanvallei,
stenen kanonskogels op een verloren petanquebaan...


07/06/2007



De ruïnes van Quilmes:
een soort natuurlijk amfitheater,
trapsgewijs gebouwd tegen de heuvelwand aan.
Een fabelachtig labyrint uit een ver historisch verleden...

14/06/2007



Het leven van een zwervende fietser:
zand, zand en nog eens zand...

21/06/2007



Getekend, gegroefd en getaand... een Quechua indiaanse.
Zittend op de stenen treden van het dorpsplein in Humahuaca
probeert ze een graantje mee te pikken van het toerisme.
Wellicht haar enige bron van inkomsten
Ik kocht van haar een zakje cocabladeren.
Hopelijk heb ik ze niet van doen
op mijn doortocht over de Chileense Cordillera...


28/06/2007



El viaducto 'La Polvorilla'...
Een huzarenstukje van 'el tren a las nubes',
ooit hét paradepaardje van de Argentijnse spoorwegen.
Nu slechts nog een vage herinnering...


05/07/2007



In de dorre, woestijnachtige eenzaamheid
heb ik je naam geschreven.
Letters, weemoeddronken van verlatenheid.

Verdwaalde stenen van een hinkelspel,
speelse klinkers en medeklinkers.
De liefde begrijpt ze wel.

Brandend onder een loodzware, verzengende zon,
de schaduw van een verre glimlach.
Ik wou dat ik ze aanraken kon.

Verstrengelde eenvoud van onvergankelijkheid
te midden van Atacama, het absolute niets.
Liefdevol neergelegd, als teken van innige dankbaarheid.



12/07/2007



Mentale en fysische voorbereiding,
op weg naar Bolivië,
de 5000 meter overschrijdend...



19/07/2007



Te midden van de grootste zoutpan ter wereld, el Salar de Uyuni.
Een verdwaalde zwerver achter een torenhoge fietsbagage...
Kan het nog surrealistischer?



26/07/2007



Een Quechua-indiaanse,
blik op oneindig...



02/08/2007



Tarabuco:
een kleurrijk lappendeken,
geurend naar specerijen,
vier windstreken groot
en opgevrolijkt door 'los campesiños',
getooid in streekeigen klederdracht,
met als opvallendste kenmerk hun leren helm.
Conquistadores uit een ver verleden...



09/08/2007



El Virgen de Urcupiña:
religie, folklore en losbandigheid...
Een driedaags feest met als hoofdact tijdens de eerste dag,
een carnavaleske parade van 9 uur ´s morgens tot 2 uur ´s nachts.
Een Boliviaanse feest voor groot en klein,
met Rio de Janeiro allures...



16/08/2007



Een schijnbaar doodgewoon kind,
maar achter de blik schuilt schrijnende armoede.
Ze vormt samen met tienduizenden anderen de armen van morgen,
levend in een wereld zonder toekomst, zonder dromen...



23/08/2007



Het feest van Bartolomé in Potosí, beter gekend als 'los Chutillos'.
Een driedaags feest met traditionele muziek en klederdracht
Een must voor oog en oor...



30/08/2007



In Villa Tunari is er geen busvervoer voor schoolkinderen
en dus nemen taxichauffeurs die taak op zich.
Zo te zien een dolle rit van en naar school.
Je zou voor minder met plezier naar school willen gaan...



06/09/2007



Zonder commentaar...



13/09/2007



Een grootstad is als een kruidvat van ontevreden gevoelens,
zo ook de Boliviaanse hoofdstad La Paz.
Op de hoek van 'la Avenida Camacho' heeft deze ex-mijnweker
zichzelf vastgeketend aan een lantaarnpaal.
Met het opschrift:
"Compañero Evo no se olvide de los ex mineros",
vraagt hij aandacht voor de vele duizenden ex-mijnwerkers
die volledig uit de boot vallen inzake sociale zekerheid...



20/09/2007



Alcohol is voor velen de enige uitweg
om de dagdagelijkse zorgen te vergeten.
Deze man slaapt zijn roes uit te midden
van de openluchtmarkt in de arme volksbuurt
'El Alto'. Duizenden mensen lopen
er langs, zonder enige vorm van emotie.
Daklozen, bedelaars, lijmsnuivers
en alcoholverslaafden maken deel uit van
het straatbeeld in La Paz.
De schrijnende armoede loert er om elke hoek...



27/09/2007



Twee muzikanten uit het dorpje Leja,
wegmijmerend en turend over het Titicacameer.
Een momentopname van dagdromerij...



04/10/2007



Het moerasgebied van La Pampa op minder dan een dag varen
van het junglestadje Rurrenabaque in Bolivië is een soort
biosfeer reservaat waar bontgekleurde watervogels er in
volstrekte harmonie samenleven.
Deze jonge rosse tijgerroerdomp behoort tot de reigerfamilie,
maar vormt op grond van zijn uiterlijk toch een buitenbeentje.
Vooral door zijn korte nek en zijn min of meer effen bruine huid
met fijne donkere dwarsstreepjes weet hij ze zich te onderscheiden
van de meer gekende reigersoorten zoals de mangrovenreiger,
de kleine zilverreiger en de witbuikreiger.



11/10/2007



Illegale miniwave party´s op obscure plaatsen
behoren tot de Boliviaanse jongerencultuur.
Verweg van politiepatrouilles spreken jongeren
per gsm een bepaalde plaats af.
Daar gaan 'el frenet de Capri' en cervezas van hand tot hand,
terwijl uit de autoboxen ritmische klanken schallen.
Mobiele openlucht discotheken onder een sprookjesachtige sterrenhemel;
Love Parade in zakformaat...



18/10/2007



'La fiesta de la Virgen de Guadalupe' in Entre Rios,
ten noorden van Bolivië, is een jaarlijks festijn
voor groot en klein.
Met het feest herdenkt met de tussenkomst
van de heilige Maagd Maria.
Haar verschijning zorgde voor de nodige verzoening
tussen twee volkstammen, de Chiriguanos en de Mataos.



25/10/2007



De drijvende riet-eilanden (Uroseilanden)
op het Titicacameer in de buurt van Puno in Peru,
zijn anno 2007 een toeristische topper.
Eeuwen geleden bouwde het volk van de Uros
deze eilanden om de Inca´s te ontvluchten die
op dat moment het vasteland domineerden.
Deze man brengt een nieuwe voorraad totorariet aan.
Door het snelle rottingsproces aan de onderkant
van de eilandjes, moet men regelmatig de bovenkant
van een nieuwe rietlaag voorzien.



01/11/2007



Deze inwoner van het Taquile-eiland
tuurt over de eindeloze watermassa
van het fabelachtige Titicacameer.
Zijn kleurrijke muts (chullo)
toont zijn huwelijke staat aan.
Getrouwde mannen dragen een kleurrijke muts,
terwijl vrijgezellen rondlopen met half witgekleurde
puntmutsen waarvan de kwast naar beneden hangt.
Eeuwenoude tradities, ze bestaan nog...



08/11/2007



Baños heeft naast thermale baden
ook nog een andere toeristische troef.
Op elke straathoek staan jongens
kleverige ‘tafi’ te vervaardigen.
De zachte en taaie suikerrietpasta wordt
om een haak gelegd, uitgerekt en als een lus
weer over de haak gegooid.
Door de bewegingen wordt de pasta langzaam
steviger en als het hard genoeg is,
wordt het afgebroken en verpakt.
De snoepgoedsouveniers leveren
alvast een suikerzoet plaatje op.



15/11/2007



De blue-footed-boobies of de blauwvoetige
jan-van-gents zijn het uithangbord
van de Galapagos.
Hun badkamerblauwe zwemvliezen
steken fel af tegen de pikzwarte lavarotsen.
Ze zijn slechts één van de vele fotogenieke
dieren die leven op de Galapagos-archipel.



15/12/2007



Zoek de verschillen...



22/12/2007



Quito, ten huize van Herteleer-Cloet...
Een dubbel feestje:
mijn verjaardag en een kerstfeestje onder de collega´s.
Voor mij tevens een afscheidsfeest voor mijn vertrek naar Colombia.
Jo & Rita, bedankt voor de vele fijne momenten!



29/12/2007



Peguche is tot ver over de landsgrenzen heen bekend voor
z´n kunstnijverheid en meer in het bijzonder voor
z´n mooie, kleurrijke geweven doeken.
Deze man houdt nog vast aan de oeroude traditie
van het handweven, maar behoort ongetwijfeld
tot een uitstervend ras...



05/01/2008



Pasto, 31 december 2007, tussen oud en nieuw...
Het koude bergstadje lijkt een belegerde stad
met haast in elke straat brandhaarden.
Niets is echter minder waar.
Op oudejaar verbranden de inwoners
een met vuurwerk gevulde lappenpop,
'el año viejo' knalt 2008 in...



12/01/2008



De steltlopers tijdens het jaarlijks
Carnaval 'Negros y Blancos' in Pasto
zijn duidelijk van geen kleintje vervaard.
Het carnaval kenmerkt zich vooral door
zijn gigantische praalwagens en
-hoe kan het ook anders-
de sensuele zuiderse danseressen...



19/01/2008



De stenen getuigen van een rijk indianen-cultuur
vind je enkel terug in het heuvelachtig gebied
rond het Colombiaanse dorpje San Agustin.
Over een oppervlakte van meer dan 25 kilometer
ligt hier een archeologisch snoepjeswinkel
die gelijkenissen vertoont met de moa´s op Paaseiland.
Op grafheuvels waar sarkofagen werden teruggevonden
houden stenen krijgers uit een ongekend
megalieten-cultuur trouw de wacht.
Slechts op één plaats heeft men ook gekleurde
sculpturen aangetroffen.
Het mysterie van een ver verleden
blijft ook in Colombia verder leven...



26/01/2008



Winkeltje spelen...
Het doet me terugdenken aan mijn kindertijd.
Voor deze corpulente dame uit 'La Plata'
is het evenwel pure noodzaak.
Haar koopswaren bestaan uit losse sigaretten,
wat snoepgoed en 'minutos' belwaarde.
Een winkeltje voor grote mensen
op kinderformaat...



02/02/2008



'La Candelaria', ten westen van het Bolivarplein,
is de oudste koloniale wijk
in de Colombiaanse hoofdstad Bogotá.
De gerestaureerde huizen ademen tijdloosheid uit.
Een stukje verleden verstrengeld
tussen een klaverblad van
grote avenidas en autopistas...



07/02/2008



Wereldwijd kwamen op vier februari, in maar liefst 130 landen,
tien miljoen mensen op straat voor een vreedzame wereld.
Alleen al in de Colombiaanse hoofdstad Bogotá betoogden
meer dan 1 miljoen mensen tegen de rebellenbeweging 'de FARC'.
'No mas secuestros!' 'No mas FARC!'
(Geen gijzelaars meer! Geen FARC meer!)
Laat ons hopen dat de rebellen de boodschap duidelijk hebben gehoord...



14/02/2008



Sommige dorpen danken hun bekendheid door hun koloniaal verleden
of door een bepaalde historische figuur of gebeurtenis.
Het dorpje Guatapé heeft zijn plaats op de toeristische
wereldkaart veroverd door zijn kleurrijke ornamenten
aan de witgekalte gevels van zijn rijhuisjes.
Deze zogenaamde 'zócalos' zijn enig in Colombia
en verdoezelen het armtierig bestaan van zijn bewoners.
Verdoken armoede achter een facade van speelse kleuren ...



21/02/2008



Deze kleurrijke bus vind je voornamelijk in Colombia terug.
De 'chiva' is a.h.w. een schilderij op zes wielen, zonder deuren en ramen.
Voor wie het gastvrije Colombiaanse land niet per fiets verkent,
is dit het ideale transportmiddel om korte afstanden af te leggen.
De airco is er honderd procent milieuvriendelijk...



28/02/2008



De bronzen sculpturen van Botero zijn
een streling voor het oog,
al neemt deze jongeman dat nogal
heel letterlijk op...



06/03/2008



Versteend meegluren over de schouders, drie zittende mimespelers.
In gedachten verzonken door gedrukte letters, woorden en zinnen...



13/03/2008



De weg van zaadje tot boontje is lang en zeer arbeidsintensief.
De komende dagen kan je dit produktieproces in al zijn facetten volgen
via de uitvoerige dagboekverslagen.
Een bij tijd en wijlen ontluisterende, aromatische ontdekkingstocht...



20/03/2008



"Paz sin fronteras!"
Op zondag 16 maart kwamen ruim 80.000 muziekliefhebbers
samen om het vredesconcert op de brug van Simon Bolívar, dat de grens
vormt tussen Colombia an Venezuela (vlakbij Cucuta), bij te wonen.
Het intiatief was een idee van de razendpopulaire Colombiaanse zanger Juanes,
die een handvol andere zangers uit Colombia, Ecuador, Venzuela, Spanje en
de Dominicaanse Republiek wist warm te maken voor dit lovend initiatief.
Het werd een zoveelste mijlpaal op mijn lange zwerftocht...



27/03/2008



Mompox is, naast Pasto, de tweede belangrijkste stad waar het Paasfeest wordt gevierd.
Op Witte Donderdag komen duizenden gelovigen samen om de processie door de straten van het koloniale stadje Mompox van op de eerste rij te volgen. Vier dagen lang hangt er een sacrale wierooklucht boven het stadje en wordt de kruisiging en de herrijzenis van Jezus herdacht.



03/04/2008



Het ontwaken van een nieuwe morgen, schoorvoetend,
als een ontluikende bloem in de morgendauw.
Het punt waar de nacht de dag raakt,
als een vroege vogel op weg naar een nieuwe horizon.
Het kleurenspel van zachte pasteltinten,
als een eenheid van verstrengelde liefde.
Je zou voor minder een verdwaalde zwerver willen zijn...



10/04/2008



La Ciudad Perdida (de Verloren Stad) ligt diep verscholen
in het Sierra Nevada-gebergte, op drie dagen loopafstand.
Daar ontvouwt zich temidden van een jungleachtige wildernis
een pre-Colombiaanse beschaving die zijn gelijke niet kent.
Deze nederzetting van de Tayrone indianen werd slechts in 1975
per toeval ontdekt door enkele goudzoekers.
De stenen restanten getuigen van een volk dat ook hier
het onderspit moest delven voor de Spaanse overheersing...



17/04/2008



Zonsondergang in het Tayrone Park:
een kleurenspel van licht,
samengebald door een zee van vuur
en afgelijnd door de scheiding van vasteland...



24/04/2008



Een laatste blik,
een laatste wuivende hand,
wegzakkend in een apotheose vol kleuren.
Colombia, bedankt dat ik je heb mogen ontdekken...



01/05/2008



Een Venezolaanse baby kijkend met de ogen van een volwassene,
alsof het bij voorbaat weet dat hij een moeilijke toekomst tegemoet gaat.
Onder het socialisme van de 21ste eeuw verdient Venezuela meer aan olie dan ooit tevoren,
maar tegelijkertijd kampt het met een groeiend voedeslprobleem en een stijgende criminaliteit.



08/05/2008



Het nationaal park 'Los Médanos de Coro' is de woestijn van Venezuela.
Het stuifzandgebied staat synoniem voor extreme hitte en een kurkdroog duinenlandschap.
De Sahara in Venezuela, één van de zovele opmerkelijke en fascinerende landschappen...



15/05/2008



In de schilderachtige bergdorpjes die leiden naar de Sierra Nevada van de grote Andesstad Mérida
begint de dag steevast met een 'cafesito' en een 'arepa' (maïskoek).
De plaats van afspraak is de blauwgeschilderde kiosk die een centrale plaats inneemt langs de hoofdweg.
De kilte van een nieuwe morgen wordt verdreven door liters dampende koffie,
terwijl de hongerige magen zich vullen met arepas en empanadas met vlees of kaas.
Een trekpleister die ook door een verdwaalde zwerver graag wordt aangedaan...



22/05/2008



Turen over de wolken heen, op de derde dag van een vijfdaagse bergtocht
naar de hoogste top in Venezuela, de 'Pico Bolivár'.
Een loodzware trektocht met slechts één doel voor ogen: het bereiken van de top.
Een stilzwijgende confrontatie, omdat je weet dat de snijdenende wind je zal verhinderen te spreken.
Spreken zonder je lippen te bewegen en intens gelukkig zijn dat je zo mag communiceren...



29/05/2008



'Los Pueblos del Sur', de dorpjes ten zuiden van Mérida,
verscholen tussen het hooggebergte en vergeten door de tijd.
Deze bejaarde man sjokt de eenzaamheid voorbij,
terwijl hij minstens tien kilo brandhout meezeult.
Een momentopname uit een dagdagelijkse werkelijkheid...



05/06/2008



Hevige stortbuien tijdens het regenseizoen zijn haast dagelijkse kost.
Voor de volwassenen staat hevige regen synoniem voor ellende en slecht humeur.
De jonge rakkers van het dorpje ‘Ciudad de Nutriaco’ denken daar duidelijk anders over.
Hopelijk worden deze kinderen ook niet te vlug volwassen...



12/06/2008



Verstilde duisternis opgelicht door wat sfeerlicht.
Een momentopname van 1,3 seconden.
Net voldoende om het koloniale karakter
in hartje Ciduad Bolívar te digitaliseren...



19/06/2008



Voor zich uitstarend,
op een troon van jeansbroeken,
wacht deze jongeman -in hartje Lima-
op een gulle koper...



26/06/2008



Blazend op schelpen wordt het zonnefeest 'Inti Raymi' plechtig geopend. Dit feest vindt elk jaar plaats in Cusco op 24 juni en dit ter gelegenheid van de winterzonnewende in het zuidelijk halfrond. Op deze dag staat de zon immers het verst van de aarde. De Inca´s probeerden via ceremoniële offers de zon weer dichter bij de aarde te brengen. Anno 2008 is dit feest uitgegroeid tot een toeristische attractie en een waar volksfeest.



03/07/2008



Schoonheid hult zich in wolken van mysterie, zo ook de Machu Picchu. Verscholen op een hoogte van 2400 m en omringd door indrukwekkende bergtoppen, ontvouwt zich schoorvoetend één van de zeven nieuwe wereldwonderen. Door haar hoge ligging werd deze Inca-stad nooit door de Spaanse veroveraars gevonden. De Machu Picchu heeft vele geheimen niet prijsgegeven. Zo vermoeden wetenschappers tot op vandaag dat de Machu Picchu eerder een buitenverblijf was voor koningen en andere hooggeplaatsten. De ligging, zijn uitgestrektheid en de intactheid van de Inca-stad zorgen ervoor dat een bezoek aan deze restanten van de Inca-beschaving een onuitwisbare indruk nalaten op éénieders zwerversziel.



10/07/2008



Wij wensen jullie in vogelvlucht een prettige zomervakantie!



17/07/2008



Lijnen en tekeningen mysterieus aangebracht in de desolaatheid van een woestijnlandschap. Werden ze gemaakt door buitenaardse wezens of zijn ze het werk van de Nazca´s die via wiskundige berekeningen een astronomische kalender hebben in kaart gezet? De Nazca-lijnen, een zoveelste mysterie op Peruviaanse bodem...



24/07/2008



Schouder aan schouder,
gevlochten en verstrengeld,
als twee geliefden
op weg naar de eeuwigheid...



01/08/2008



Het bijna 82 kilometer lange Panamakanaal is naast het Suezkanaal en het Noord-Oostzeekanaal een van de drukst bevaren waterlopen ter wereld. Naar schatting 114.000 boten maken ervan gebruik. Het Panamakanaal bestaat voor een deel uit een sluizensysteem, waardoor de schepen de hoogteverschillen kunnen overbruggen. Acht (4 vooraan, 4 achteraan) locomotiefjes worden ingezet om de reusachtige schepen door de vaargeul te loodsen. De locomotiefjes begeleiden het schip met de nodige precisie tot aan het einde van de sluis. Een verbluffend staatje van ingenieuze kennis en kunde...



08/08/2008



Wie de kust van Panama volgt, komt terecht in een andere wereld, die van Kuna Yala. Deze indianenbevolking draagt een onafhankelijke status, heeft zijn eigen parlement, bestuur en rechtspraak. Het vormt een beetje een staat in een staat. Ze drijven een kleinschalige handel met de buitenwereld: vis, kokosnoten en molas, borduurwerk met dieren en planten. Vooral de ouderen onder hen leven haast totaal separaat. De vrouwen dragen kleurrijke kleren, een roodkleurige hoofddoek en hebben een opvallende neuspiercing. Een bijzondere confrontatie...



15/08/2008



Een winkel runnen op het Panamese platteland is haast kinderspel. Zoek een plekje met een dak van palmbladeren tegen de stortregens langs de Panamericana, kies een assortiment waar vrouwen een zwak voor hebben en laat je kleurrijke koopwaar bollen in de wind. Dit moet wellicht het meest ordelijke winkeltje zijn uit heel Panama. Of er ook veel stadsmensen over de vloer komen is een andere zaak...



22/08/2008



De wonderen van 'Moeder Aarde' laten zich niet gemakkelijk in hun kaarten kijken. Wie de ontluikende nieuwe dag in als zijn schoonheid wil aanschouwen, moet er iets voor over hebben. Een nacht lang beklom ik de Vulkaan Barú dat met een hoogte van 3.475 meter meteen ook de hoogste top is van Panama. De beloning na een zware voettocht werd mij gepresenteerd op een dienblad van overvloeiende kleuren. Een walsend schilderspalet, deinend tussen schaapachtige wolkjes...



29/08/2008



In speed-tempo varen elke dag een tiental taxibootjes tussen de idyllische eilandjes van Bocas del Toro. De toeristen worden er getrakteerd op parelwitte zandstranden en staalblauw zeewater. De bootsmannen vermaken zich op hun beurt door de tijd te verschalken en met stijl over het wateroppervlak te scheren...



05/09/2008



Pijlgifkikkers spreken tot de verbeelding, enerzijds omwille van hun opvallende huidskleur, maar evenzo door hun dodelijke potentie aan gif. Deze roodzwarte kikker -Dendrobates Lehmanni- ziet er met een grootte van nauwelijks een halve tot drie centimeter onschuldig uit, maar vergis je niet. Indianenstammen maken op handige, maar nogal wrede wijze gebruik van deze pijlgifkikkers. Telkens ze gif nodig hebben, steken ze een gevangen genomen kikkertje met een spies. Hierdoor begint het mishandelde diertje hevig te zweten. Op dat moment strijken de indianen hun blaaspijlen langs de giftige huid. Wordt een dier getroffen door zo´n gifpijl dan zorgt het snelwerkende zenuwgif voor verlamming en wordt de ademhaling geblokkeerd. De dood volgt binnen enkele minuten. Fotograferen ervaren de kleurrijke kikkers gelukkig nog niet als een mishandeling...



12/09/2008



De laatste dag van augustus (de 31ste) viert de zwarte bevolking in Puerto Limon feest. El Dia del Negro y la Cultura Afrocostarricense (de dag van de zwarte en de Afro-Costaricaaanse cultuur) gaat terug naar de periode van de Amerikaanse overheersing en de kolonisatie. In 1872 vertrok immers uit Kingston, Jamaica, de eerste boot met negerslaven richting Costa Rica om er mee te helpen aan de aanleg van de Atlantische spoorlijn en de bananenplantages. Ze werden uitgebuit en beschouwd als rechteloze burgers. Via de invoering van deze feestelijke dag willen ze hun cultuur en tradities extra in de verf zetten. Een wervelend gebeuren met veel muziek en dans!



19/09/2008



Neen, wees gerust dit zijn niet mijn twee ukkies, maar wel die van mijn zus. Lisa en Marie zagen op de eerste schooldag het levenslicht. Ze vormen, sinds mijn vertrek op 11 september 2006, samen met Emma en Karel de nieuwe aanwinsten ten huize van familie Lewyllie. Vier nieuwe gezichten die ik enkel ken vanop foto. Voor het eerst mag ik ook een beetje in de feestvreugde delen, want ik kreeg niemand minder dan Marie als petekind toegewezen. Een verdwaalde peter zwervend op de fiets... Het is eens iets anders...



26/09/2008



Costa Rica wordt ten grave gedragen. Op de vooravond van de herdenking van de onafhankelijkheid in Cartago -op 15 september 1821 werd in deze toenmalige hoofdstad het verdrag ondertekend- grijpen misnoegde Ticos (Costaricanen) de kans om hun ongenoegen te uiten ten aanzien van de aanwezige president, Oscar Arias, en zijn beleid op de korrel te nemen. Niet alleen de corruptie is hen een doorn in het oog, ook de de massale privatisering van natuurlijke rijkdommen zorgt voor heel wat onvrede. 'No al la venta de Costa Rica' (Neen aan de verkoop van Costa Rica) wappert als een gedrapeerde noodkreet over de symbolische doodskist...



03/10/2008



Elk land heeft zo z´n eigen gebruiken en gewoontes, zo ook tijdens verjaardagsfeestjes. In Costa Rica had ik het geluk een paar dagen te kunnen vertoeven ten huize van Lieven Vanderjeugt en zijn gezin. Lieven is afkomstig uit het Westvlaamse Boezinge, maar woont al bijna 14 jaar in Costa Rica, samen met zijn Costaricaanse vrouw Keyth en hun twee kinderen, Sam en Lisa. Per toeval kon ik het verjaardagsfeestje van hun zesjarige dochter Lisa bijwonen. Het hoogtepunt van het feest is voor elk kind de piñata, een goed verpakte grote doos waar snoepgoed in zit. Bengelend aan een koord moeten kinderen de snoepdoos stuk slaan. Eenmaal de eerste lekkernijen op de grond vallen, duikelen de kinderen naar de grond om zoveel mogelijk snoep bijeen te grabbelen. Een bijzonder gebeuren...



10/10/2008



De centrale bergketen van Costa Rica bezit een aantal actieve vulkanen. De meest gekende is wellicht de vulkaan Arenal, nabij het dorpje la Fortuna. Deze vulkaan lijkt wel het archetypische model uit de aardrijkskundeles, perfect kegelvormig en met een mooie ronde afgeplatte krater. Meestal rijst het puntje van de Arenal vanuit een mistige waas doorheen de wolken, maar voor één keer liet hij zich van zijn mooiste kant zien. Het vredig plaatje is evenwel bedrieglijk. Na een winterslaap van 3000 jaar spuwt de vulkaan haast nog dagelijks zijn vurige ingewanden in de lucht. Zijn rusteloosheid levert hem alvast een vaste plaats in het rijtje van de meest actieve vulkanen ter wereld...



17/10/2008



Solentiname is op zijn zachtst uitgedrukt een bijzonder eilandenarchipel van vulkanische oorsprong, bestaande uit 34 eilanden en eilandjes. Eind de jaren zeventig was deze enclave ondermeer de bakermat voor de Sandinistische revolutie. Zijn grootste bekendheid heeft het evenwel te danken aan een cultuurminnende jezuïet (naam hou ik voorlopig geheim, zoniet verklap ik het antwoord op de prijsvraag van deze maand). Hij stichtte een christelijke communiteit, maar stimuleerde de eilandbewoners ook iets te doen met hun artistieke capaciteiten. Hij leerde ze schilderen, stichtte poëziewerkplaatsen en ontwikkelde er de kunstnijverheid. Er ontstond op Solentiname een naïeve schilderstijl die bekend werd tot in vele uithoeken van de wereld. Tot op de dag van vandaag wordt deze kunstvorm verdergezet. Deze wordt tegenwoordig gecombineerd met mobielen en dierfiguren uit lichte balsa hout. Deze dame legt de laatste hand aan een reeks handgemaakte vogeltjes, allen bestemd voor de export. Vooral in Nederland gaan deze rood gebekte vogels als zoete broodjes over de toonbank...



24/10/2008



Nicaragua is een land van extreme armoede en is na Haïti zelfs het armste land van het westelijk halfrond. Jaren van dictatuur, gevolgd door tien jaar burgeroorlog en verschillende natuurrampen hebben het land zowat bankroet gemaakt. Eénieder probeert op zijn manier te overleven. Zoals dit koppel dat gekleurde waterdrankjes verkoopt aan 3 Cordobas (0,10 eurocent) per zakje. De dorstlessende, ijsgekoelde drankjes smaken naar cacao, aardbeien, sinaasappelen,... Voor elk wat wils dus...



31/10/2008



Zin in een leguanensoepje? In Nicaragua behoort dit bijna tot de nationale gerechten. Bijna, want door grootscheepse ontbossing en het masssaal jagen op leguanen, is hun aantal zo drastisch teruggelopen dat ze een beschermde status hebben gekregen. Voor de arme Nicaraguanen vormt deze prehistorisch uitziende beesten evenwel een goedkoop alternatief voor kip of vlees. Ik trof deze jongeman aan op de grote verbindingsweg tussen Managua en Leon. Met deze illegale verkoop probeert hij een centje bij te verdienen. In een samenleving waar overleven vaak op de eerste plaats komt, zijn illegale praktijken nu eenmaal schering en inslag.



07/11/2008



La Chureca (de vuilnisbelt van Managua)

Een zijdelingse blik
een punt naar nergens
tussen uitzichtloosheid
en verlegenheid.

Een leunende pose
een pauze naar volgende
tussen bedrijvigheid
en ledigheid.

Een zwijgzaam beeld
een kind naar volwassen
tussen vandaag
en morgen.



15/11/2008



Speciale gebeurtenissen zijn een uitzonderlijke verplaatsing meer dan waard, ook al moet je er wat voor over hebben. Vanuit de grens met Nicaragua hopte ik op een bus richting Todos Santos, ten Noorden van Guatemala. Welgeteld 26 uur later was ik getuige van één van de meest surrealistische evenementen van Midden-Amerika: de paardenraces van Todos Santos. Dit festijn vindt jaarlijks plaats op de 1ste november en is uitgegroeid tot een bijzonder spektakel. Urenlang galopperen feestelijk uitgedoste ruiters over een baan van nauwelijks 200 meter lang. Zittend op hun paard drinken ze zich haast lazarus met alle gevolgen vandien. Wie het langst op zijn paard blijft zitten, is de held van de dag. Het traditioneel feest bestaat al honderden jaren en verwijst wellicht naar de veroveringen van de conquistadores in Midden-Amerika.



22/11/2008



Dolle vreugdevolle taferelen in de straten van het Nicaraguaanse Ocotal, vlakbij de grens met Honduras. Afgelopen zondag was het land in de ban van de gemeenteraadsverkiezingen. Nog voor alle stemmen waren geteld, trok er al een karavaan FSLN-feestvierders doorheen de straten om de overwinning op te eisen. Drie dagen na de sluiting van de stemlokalen is er nog steeds geen officiële uitslag en de grote vraag is of die er binnenkort zal komen, want de bewijzen van fraude stapelen zich hier zienderogen op. Het feit dat er geen onafhankelijke waarnemers waren toegelaten, deed al het ergste vermoeden. Op verschillende vuilnisbelten in het land zijn inmiddels stembiljetten aangetroffen waarop lijst 1 van de PLC was aangekruist. Je kan je afvragen waarom FSLN-aanhangers (waar ook de huidige president Ortega toebehoort) zo nonchalant zijn in hun fraudepraktijken. Het antwoord is heel simpel. In een land waar een partij alle macht naar zich toetrekt zal het ze worst wezen of er bewijzen gevonden worden. Ze hebben nu eenmaal de macht in de Kiesraad, in de Hoge Raad, in de Rekenkamer, bij de politie en bij justitie. Wat wil je nog meer om de winst te behalen? Nicaragua glijdt met deze ´overwinning´ nog maar eens dieper in de afgrond...



29/11/2008



Elk jaar heeft Midden-Amerika af te rekenen met hevige onweders en wateroverlast. Ook Honduras blijft er niet van gespaard. Door overstromingen en aardverschuivingen worden bruggen en wegen weggeslagen, ook lang nadat de storm is geluwd. Vier dagen geleden zakte deze hoofdweg naar Tegucigalpa, hoofdstad van Honduras, voor de helft de dieperik in. Het zal ruim vier tot zes maanden duren voor de weg opnieuw is hersteld. Net op tijd voor het regenseizoen andermaal zijn intrede doet...



06/12/2008



Ik ontmoette deze jongen hoog in de bergen op de grens van Honduras met El Salvador. Giovanni leeft er in een klein dorpje samen met zijn drie zussen en broertje. De laatste keer dat hij zijn vader zag was vier jaar geleden. Net als zovele Salvadoranen is ook de vader van Giovanni naar de Verenigde Staten vertrokken om er te werken. Met de opgestuurde groene dollars (las remesas) slaagt het gezin erin om toch een redelijke levensstandaard op te bouwen. Volgens officiële cijfers wonen er 1 miljoen Salvadoranen in Amerika. Tel je daar nog eens de illegalen bij dan kom je wellicht op een tweevoud uit van de officiële statistieken. Door armoede gebroken gezinnen, het is in een land als El Salvador haast een constante...



13/12/2008



Zou het dan toch waar zijn dat El Salvador zowat el país el mas peligroso (het gevaarlijkste land) van Centraal-Amerika is? In ieder geval is het de allereerste keer op mijn nu al 27 maanden durende zwerftocht dat ik dit verkeersbord opmerk. Een gewaarschuwd man is er twee waard...



20/12/2008



Vijftien december 2008 zal me ongetwijfeld bijblijven als één van de meest markante dagen tijdens mijn hele zwerftocht. Na wekenlang lobbywerk en dankzij de bemiddeling van CPTRT (´het Centrum ter preventie en behandeling van slachtoffers van marteling´ dat werkzaam is in de hoofdstad van Honduras) kreeg ik de kans om een glimp te werpen achter de schermen van ´la Penitenciaria Nacional de Tamara´, de staatgevangenis van Honduras. Bijna drie uur lang kon ik er spreken met ex-maras, bezocht er hun geïmproviseerde cellen en mocht er een handvol foto´s schieten van de gedetineerden. De man op de foto heet Carlos en zit al 14 jaar opgesloten wegens moord. Op zijn vijftiende werd hij lid van de beruchte bende ´Pandilla 18´. Zijn tatoeages vormen een deel van zijn persoonlijkheid en zullen hem voor eeuwig blijven tekenen. In zijn hals heeft hij ondermeer de volgende zin laten tatoeëren: ´Forgive me mother for my crazy life´ (Vergeef mij moeder, voor mijn idioot leven). Berouw komt nu eenmaal altijd na de zonde...



27/12/2008



PRETTIGE FEESTEN vanuit Chichicastenango, Guatemala!



03/01/2009



Het silhouet van een jongeman,
zijn blik gericht naar de ondergaande zon.
Bedachtzaam zoemt hij in op de voorbije dag.

Balancerend op de grens tussen oud en nieuw,
aan de oever van het Atitlánmeer
beseft hij hoe mooi de wereld is...

Aan allen een stralend 2009 toegewenst!



10/01/2009



Antigua, de voormalige hoofdstad van Guatemala, is een soort openluchtmuseum, bewaard in z´n oorspronkelijke staat. De stad ligt op een hoogvlakte, omgeven door puntvormige vulkanen. In de vroege morgen straalt de slapende ´Agua´ onder de ´Arco´ -het meest karakteristieke monument van Antigua- iets magisch uit. Antigua is één van de mooiste steden van Guatemala waar er van ´s morgens tot ´s avonds een uitnodigende elegante sfeer hangt. Een stad vol fijne herinneringen op m´n zwerversroute...



17/01/2009



Nog een laatste maal in de zevende hemel, op de top van de hoogste Mayatempel van Tikal. Eind deze week vliegen we opnieuw elk onze eigen weg op. Lies richting België, ik naar Venezuela om mijn zwerverstocht nog drie maand verder te zetten. Nog heel even wegdromen en dan terug naar het echte leven...



24/01/2009



Ik ben vertrokken voor de laatste etappe op mijn lange zwerftocht. Een tocht die me meteen confronteert met het eindeloze grasland op de hoogvlakte van de Gran Sabana, een beschermd natuurgebied dat zich kenmerkt door zijn uitzonderlijke tafelbergen. Een kaarsrechte weg doorklieft het Venezolaanse landschap. Als een eenzame fietser kromgebogen over zijn stuur haspel ik de kilometers af, 600 tot in Santa Elena; nog eens een dikke 1000 tot in het Braziliaanse Manaus. Nog drie maanden zwerven, oeverloos, eindeloos...



31/01/2009



Negen fietsdagen en 812 km verder werp ik nog een laatste blik achter mij en neem ik afscheid van de uitgestrekte Gran Sabana. Zelden was de confrontatie met de natuur zo overweldigend, de stilte zo genaakbaar hoorbaar. De mysterieuze tafelbergen deden hun geheimzinnigheid alle eer aan door zich meer dan eens te verschuilen achter donkerkleurige wolken, maar ook dat maakt nu deel uit van de Gran Sabana ten zuiden van Venezuela...



07/02/2009



In dit opslagdepot wordt alles in gereedheid gebracht voor de grote voedselbedeling. Gemiddeld drie keer per jaar kunnen mensen aan dumpingprijzen de meest elementaire voedingsmiddelen aanschaffen (rijst, suiker, bloem, bonen, kippen, ...). Ze worden door de regering te koop aangeboden tegen een prijs die nog lager ligt dan de helft van wat je in een gewone supermarkt zou betalen. De dag van de verkoop trotseren duizenden inwoners de verschroeiende hitte en wachten geduldig in een immens lange rij. Voor de regering is deze voedselbedeling een pure publiciteitsstunt. Het tijdstip is dan ook strategisch gekozen, nauwelijks twee weken verwijderd van het referendum waarin het volk zich moet uitspreken over de verlengde kandidaatstelling van president Chavez. Brood en spelen, het is in Venezuela niet weg te denken...



14/02/2009



De afstanden tussen Braziliaanse steden worden niet uitgedrukt in honderd kilometers, maar in duizend. Alleen al de oppervlakte van het Amazonebekken is zo maar eventjes 160 keer groter dan België; het totale land maar liefst 283 keer groter. De immens lange weg van de grens van Venezuela (Santa Elena) tot in Manaus snijdt dwars doorheen een deel van het Amazonegebied. Een eindeloze fietstocht die nu eens tropisch heet aanvoelt, dan weer eens rillend nat. Hier op deze foto geven de schrale zonnestralen nog heel even acte de présence nadat het tropisch regenwoud een daglang zijn naam alle eer aandeed...



21/02/2009



Op 18 km van Manaus stad openbaart er zich een fotogeniek spektakel. Daar waar de ´Rio Negro´ en de ´Solimões´ -dat 8 km verderop de Amazone wordt genoemd- samenvloeien, ontstaat er geen twee-eenheid. De ´Rio Negro´ met zijn zwarte kleur vermengt zich over een lengte van meer dan 60 km niet met de bruine ´Solimões´. De verklaring van dit merkwaardig fenomeen is het verschil in snelheid, dichtheid en temperatuur van de twee waterlopen. Een verstrengelde liefde, het is niet iedereen gegeven...



28/02/2009



Schommelend tegen billen en benen,
wiebelend tussen leven en dood,
vaar ik de Amazone af,
tussen hel en paradijs,
tussen dengue en malaria...



07/03/2009



De laatste lange weg op Braziliaanse bodem, van Macapa tot aan het grensdorpje Oiapoque vlakbij de grens met Frans Guyana, 630 km van elkaar verwijderd. Een eindeloos lange weg waarvan een goeie twee derde is geasfalteerd. De rest is aangestampte aarde en grind. Tijdens het regenseizoen staat dit synoniem voor modder en nog eens modder. Twee dagen lang walste ik tussen fikse regenbuien en zoog mijn fiets zich vast in de samenklittende smurrie. Zot zijn doet geen zeer, alhoewel ik dat na deze helse rit toch wel serieus in twijfel durf stellen....



14/03/2009



Ten noorden van Zuid-Amerika ligt een klein stukje Frankrijk, Frans Guyana genaamd. De bevolking die er woont is allerminst op en top Frans te noemen. Het land dat nauwelijks 220.000 inwoners telt, is een pluriforme samenleving die bestaat uit Creolen, witte Fransen, Afrikaanse zwarten,Haïtianen, Hmongs, Inheemsen, Brazilianen, Chinezen, Surinamers en Guyanezen uit Georgetown. Een smeltkroes van volkeren en culturen...



21/03/2009



Onder keizer Napoleon III werd Frans Guayana in 1852 een permanente strafkolonie voor misdadigers uit het moederland Frankrijk. Tot aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werden ongeveer 70.000 galeiboeven opgesloten in de zogenaamde bagno. Vlakbij ´le camp de la transportation´ in het grensstadje Saint Laurent du Maroni symboliseert een ineengedoken, bronzen dwangarbeider met vastgeketende voeten het onmenselijke leed van toen. De gerenoveerde strafkampen vormen nu zowat de grootste toeristische troef van Frans Guyana. Het is ooit anders geweest...



28/03/2009



Bij deze chauffeur kwam alle hulp te laat. Zijn wagen werd zijn doodskist.
Wellicht had de bestuurder evenveel moeite met het links rijden in Suriname als ik...



01/04/2009



Aan de grens met Guyana vielen mijn ogen op dit droomhuisje. Het was meteen liefde op het eerste zicht. De passie werd des te groter toen ik ontdekte dat het te koop werd aangeboden. Een uur later en enkele duizenden euro´s armer, was de deal gesloten. De ontdekking van mijn nieuwe geliefde zorgt er niet alleen voor dat ik mijn stalen ros inruil voor dit huis op vier wielen, maar eveneens dat ik mijn zwerftocht nog eens met zes maanden verleng. Eens zwerver, altijd zwerver...



04/04/2009



Na de aprilgrap (zie tweede foto op deze pagina), nu de echte foto van de week. Guyana, het land van de jaguar, is ruim zeven keer groter in oppervlakte dan België. Tachtig procent bestaat uit haast ongerept regenwoud. Het is de biotoop van duizenden planten en dieren. Deze tien centimeter grote sprinkhaan is er eentje van. Hij lag te zonnen op het fietspad, maar had er geen erg in dat ik hem heel even digitaliseerde. Het verkennen per fiets; een zoveelste bewijs dat je een land, zijn volk en natuur, op een veel intensere manier leert ontdekken...



11/04/2009



Net als in Suriname bestaat Guyana uit een smeltkroes aan rassen en culturen. Kuierend doorheen de hoofdstad Georgetown heb je de indruk dat je op Afrikaans grondgebied vertoeft. Het land voelt absoluut niet Zuid-Amerikaans aan, maar eerder Caribisch. De aanwezigheid van een grote rasta-populatie en de opzwepende raggae-muziek versterkt alleen maar dat gevoel. Of hoe je reizend doorheen Guyana je op hetzelfde moment op meerdere continenten waant...