Wie ben ik?
 
Geboren als dwarsligger, zo´n goeie vijfendertig jaar geleden en nog steeds zijn de gevolgen merkbaar. Een job bij de NMBS zag ik echter niet zitten en dus koos ik maar voor een opleiding in de audiovisuele media. Na m´n studies lonkte al het zwerversbestaan en zo werd een reisje naar hartje Londen er eentje van een half jaar. Geldnood noodzaakte mij om huiswaarts te keren en na een job van vier maand in een ijsjesfabriek besloot ik om met de zuur verdiende spaarcentjes West-Afrika te verkennen. Een droomvakantie met de rugzak die helaas drie maand na m´n vertrek abrupt werd afgebroken door het onverwachte overlijden van m´n pa. Terug in België besloot ik maar om iets te doen met m´n diploma. Ik ging aan de slag als researcher bij het productiehuis Kanakna en stond er mede aan de wieg van de docu-soaps ´Het leven zoals het is´, zoals ´Kinderziekenhuis´. Werkte vervolgens als freelancereporter. Werd deeltijds marktkramer, mede door m´n nieuwe geliefde, maar hield het na een jaar allemaal voor bekeken, wegens een fulltime aangeboden job bij het productiehuis Headtrick te Antwerpen. Werkte er achter de schermen voor het programma ¨Goedele Life!¨. Maar omdat haar visie over tv maken niet echt strookte met de mijne, begon ik binnen hetzelfde bedrijf te werken voor Café Belge. Een portaalsite die nog in de opstartfase zat en de ambitie had om de grootste internetsite van het land te worden. Na anderhalf jaar van expansie en glorie sloeg het noodlot toe en werd de hele handel opgedoekt. Ondertussen was ik getrouwd met m´n allereerste jeugdliefde en teruggekeerd naar de roots van weleer, Ieper. De urenlange files en de ellenlange werkdagen, besloten mij om het iets dichter bij huis te zoeken. Ik ging aan de slag als PR-verantwoordelijke voor het avondonderwijs Cervo-Go met zijn 7 vestigingen. Al vlug combineerde ik deze baan met een halftijdse functie als lesgever Nederlands voor anderstaligen. Na anderhalf jaar ruilde ik het Nederlands in voor informatica en vier jaar lang surfte ik doorheen de wonderen van onze virtuele wereld. De reismicrobe kwam steeds vaker aan de oppervlakte en na heel veel wikken en wegen besloot ik in behandeling te gaan. Ik werd opnieuw vrijgezel en deelde m´n leven op in drie delen, als conciërge, als lesgever en als opdiener. De tijd was stilaan aangebroken om de therapie in werkelijkheid om te zetten en de reismicrobe nieuw leven in te blazen. Ik nam loopbaanonderbreking en de rest is bekend, denk ik...